COVID

Druga fala pandemii nabiera tempa. Koronawirus nie daje za wygraną. Co zrobić, gdy statystyki szybują, a w naszym najbliższym otoczeniu jest coraz więcej osób, które miały z nim kontakt? Czas uświadomić sobie, że każdy z nas może ulec zakażeniu i zachorować. Prawdopodobieństwo jest duże, dlatego musimy wiedzieć, co robić gdy dowiemy się, że jesteśmy „w polu rażenia” wirusa. Groźniejszy od COVID-19 może okazać się brak rzetelnej wiedzy. Dlatego zebraliśmy podstawowe pojęcia oraz informacje o tym jak postępować w przypadku zakażenia.

Dane statystyczne wskazują, że nie powinniśmy ulegać panice. Analizy rozprzestrzeniania się koronawirusa i wzrostu liczby zachorowań w pierwszej fali pandemii, dają naukowcom podstawy by twierdzić, że od 50 do 80 procent zarażonych przechodzi COVID-19 bezobjawowo, lub z niewielkimi symptomami infekcji. U około 20 procent zakażonych objawy są poważniejsze, a u kilku procent choroba przybiera ciężką i bardzo ciężką postać. To jednak tylko dane statystyczne.

Naukowe badania nad zdrowotnymi skutkami zakażenia wirusem SARS-CoV-2 ciągle trwają, dlatego musimy za wszelką cenę unikać tego ryzyka. Warto też uporządkować wiedzę o sposobach postępowania w konkretnych przypadkach.

Podstawą do stwierdzenia zakażenia jest TEST MOLEKULARNY RT-PCR w kierunku SARS-COV-2. To tak zwany test genetyczny, na wynik którego czekamy od 1 do 3 dni. Skierowanie na bezpłatny test może wystawić lekarz Podstawowej Opieki Zdrowotnej /POZ/ po ocenie stanu zdrowia pacjenta w czasie teleporady lub wizyty osobistej. Na testy molekularne kierowane są osoby, u których występują objawy charakterystyczne dla COVID-19, przede wszystkim:  gorączka, kaszel, duszności i problemy z oddychaniem, bóle mięśniowe, utrata węchu lub smaku. 

Skierowanie na TEST MOLEKULARNY RT-PCR wystawiane jest w aplikacji www.gabinet.gov.pl. Pacjent po otrzymaniu informacji o wystawieniu skierowania, powinien telefonicznie umówić termin badania w wybranym punkcie pobrań, a następnie własnym transportem udać się na badanie, unikając kontaktu z innymi osobami.

W ostatnich dniach z uwagi na dużą liczbę skierowań na testy, przed punktami wymazowymi ustawiały się długie kolejki, a chorzy mieli problem z dodzwonieniem się do nich.

Pacjent może samodzielnie zgłosić się na odpłatny TEST ANTYGENOWY rejestrując się na stronie www.testprzesiewowy.pl. Badanie w technologii SensDx w ciągu 15 min daje informację, czy w wymazie obecne jest białko aktywnego wirusa SARS-CoV2, co świadczy o zakaźności pacjenta. Test najlepiej wykonać po 5-6 dniach od kontaktu z osobą zakażoną lub po 2-3 dniach od wystąpienia objawów infekcji. Badanie ma charakter przesiewowy, a jego wynik nie jest podstawą do interwencji służb sanitarno – epidemiologicznych.

W laboratoriach diagnostycznych dostępne są TESTY SEROLOGICZNE (IgG, IgM), które wykrywają przeciwciała antySARS-CoV2. Pozwala to określić, czy dana osoba przebyła infekcję COVID-19. Testy z krwi żylnej wykonywane metodą immunoenzymatyczną (ELISA) lub chemiluminescencji (CLIA) są uznawane obecnie za jedyne wiarygodne badania przeciwciał anty-SARS-CoV-2. Eksperci Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) zwracają uwagę, że nie można traktować ich jako metody wykrywania aktywnych przypadków choroby. Przeciwciała pojawiają się dość późno, a najwyższy ich poziom występuje ok 2,5-3 tygodnie po zakażeniu.

O wyniku testu RT-PCR lekarz POZ dowiaduje się z aplikacji www.gabinet.gov.pl i informuje pacjenta telefonicznie. Informację taką chory samodzielnie odczytać na swoim Indywidualnym Koncie Pacjenta.

W przypadku osoby z dodatnim wynikiem testu na koronawirusa lekarz wydaje decyzję o IZOLACJI DOMOWEJ.

Lekarz POZ, oceniając stan zdrowia pacjenta, decyduje o czasie trwania izolacji domowej, jej ewentualnym przedłużeniu, bądź zakończeniu.

  1. Jeśli u pacjenta nie pojawiają się objawy charakterystyczne dla COVID-19 domyślnym czasem trwania izolacji domowej jest 10 dni od momentu wykonania testu, na podstawie którego rozpoznano COVID-19Na koniec tego czasu, nie wcześniej niż w 8 dobie lekarz udziela pacjentowi teleporady i informuje go o zakończeniu izolacji. Fakt ten odnotowuje w dokumentacji medycznej, ale nie wystawia zaświadczenia lekarskiego!
  • U pacjenta, który miał objawy infekcji dróg oddechowych, czas trwania izolacji ulega wydłużeniu. Decyzję taką lekarz odnotowuje w dokumentacji medycznej, wystawia L4 na okres choroby oraz przedłuża izolację w systemie www.gabinet.gov.pl
  1. Izolacja domowa trwa minimum 13 dni od dnia wystąpienia objawów (nie od daty wykonania testu!), jeśli objawy trwają dłużej niż 10 dni czas trwania izolacji wydłuża się odpowiednio do czasu występowania objawów.

Przykładowo – jeśli objawy wystąpiły w 5 dniu izolacji i trwają 12 dni – czas trwania izolacji wynosi 15 dni od dnia wystąpienia objawów (nie od daty wykonania testu). Jeśli objawy trwają 20 dni – czas trwania izolacji wynosi 23 dni od dnia wystąpienia objawów (nie od daty wykonania testu). 

Uwaga! Ostatnie trzy dni izolacji muszą być bezobjawowe – bez gorączki, kaszlu i duszności.

WSZYSCY DOMOWNICY PODLEGAJĄ KWARANTANNIE PRZEZ CAŁY OKRES IZOLACJI DOMOWEJ CHOREGO NA COVID-19 ORAZ 7 DNI OD DNIA UZNANIA OSOBY ZAKAŻONEJ ZA ZDROWĄ. OSOBY TE:

  1. NIE mogą opuszczać domu, robić zakupów.
  2. Poruszają się w obrębie pomieszczeń, w których nie jest izolowany chory lub własnym przydomowym ogrodzie bez kontaktu z chorym ani sąsiadami.
  3. Należy poprosić telefonicznie/ mailowo (rodzinę, przyjaciół, lub MOPS) o pomoc, osoba dostarczającą potrzebne produkty ma zostawiać je pod drzwiami Twojego domu/mieszkania i zawiadamiać w ustalony sposób, tak by nie kontaktować się bezpośrednio.
PODCZAS IZOLACJI DOMOWEJ OBOWIĄZUJĄ NASTĘPUJĄCE ZALECENIA:

  1. Prowadź dzienniczek samoobserwacji stanu zdrowia – wykonuj pomiar temperatury ciała, mierz saturację jeśli posiadasz pulsoksymetr. Bezbolesny i nieinwazyjny pomiar, który każdy może wykonać samodzielnie, pokazuje stopień wysycenia tlenem krwi tętniczej. Norma saturacji u osoby zdrowej oscyluje w granicach 95 – 99% (u seniorów 93 – 95%). Jeżeli saturacja jest niższa niż 90% mamy do czynienia z niedotlenieniem organizmu i wymaga to pilnej interwencji medycznej.
    Jeśli chorujesz na nadciśnienie lub cukrzycę kontroluj wysokość RR i poziom glikemii.
  2. Przyjmuj co najmniej 1,5 litra płynów dziennie, przyjmuj 3-4 lekkostrawne posiłki.
  3. Przebywaj (całą dobę) w jednym pokoju, w którym nie przebywają inni domownicy.
  4. Inni domownicy NIE powinni zbliżać się do Ciebie bliżej niż na 2 metry.
  5. NIE powinieneś mieć kontaktu ze zwierzętami domowymi – mogą przenieść wirusa na osoby zdrowe, na sierści, której dotykasz.
  6. Jeśli inna osoba wchodzi do pokoju w którym przebywasz, powinna założyć maseczkę na usta i nos.
  7. NIE wynoś rzeczy z pokoju, z którego korzystasz.
  8. NIE wchodź do innych pomieszczeń zwłaszcza, jeśli ktoś w nich przebywa.
  9. Jeżeli w mieszkaniu jest wspólna toaleta/łazienka, korzystaj z niej oddzielnie, najlepiej jako ostatni z domowników, myj po sobie urządzenia z których korzystasz, zdezynfekuj WC dostępnymi dla gospodarstw domowych środkami, przed wyjściem umyj dokładnie ręce. Używaj wyłącznie własnych ręczników, powieś je w innym miejscu niż ręczniki pozostałych domowników. Trzymaj przybory toaletowe np. szczoteczkę do zębów w pokoju, w którym odbywasz izolację.
  10. Często otwieraj okno, wietrz pokój. Jeśli musisz wyjść z pokoju, np. do łazienki, załóż maskę na usta i nos.
  11. NIE korzystaj z wentylatorów, klimatyzacji, ani oczyszczaczy powietrza.
  12. Zmieniaj pościel i piżamę co 2 dni, a ręczniki codziennie.
  13. Zużytą pościel, ręczniki i brudne ubrania wkładaj do worka plastikowego w pokoju, a kiedy się zapełni, wystaw go za drzwi, tak aby inna osoba mogła zrobić pranie.
  14. Śmieci wrzucaj do plastikowego worka (poproś o zawieszenia pustego worka na klamce), a kiedy się zapełni, wystaw go za drzwi, tak aby inna osoba mogła go wyrzucić do śmietnika.
  15. Używaj oddzielnych sztućców, talerzy, kubków, szklanek.
  16. Przygotowane posiłki, wodę, leki spożywaj w warunkach izolacji, poproś, aby podano ci je pod drzwi.
  17. Brudne naczynia wystawiaj za drzwi pokoju, aby inna osoba umyła je w zmywarce w temp. minimum 60⁰C z użyciem detergentu lub ręcznie środkiem myjącym do naczyń i pod gorącą wodą. Po zmywaniu, osoba myjąca naczynia musi umyć ręce wodą z mydłem.

 

JAK SPRZĄTAĆ W MIESZKANIU, W KTÓRYM IZOLOWANY JEST JEDEN (DWOJE CHORYCH), A RESZTA JEST ZDROWA?

  • Kilka razy dziennie dezynfekuj poprzez przecieranie chusteczkami nasączonymi środkiem dezynfekcyjnym: – klamki do drzwi, blaty stołów, uchwyt lodówki, szafek, rączka czajnika, armatura łazienkowa, toalety i uchwyty toaletowe, telefony, klawiatury, piloty telewizyjne, tablety, stoliki nocne, włączniki światła – dezynfekcję wykonuj w gumowych rękawiczkach.
    NIE wycieraj nadmiaru środka dezynfekcyjnego z powierzchni.
  • Pranie ubrań, pościeli: – pierz rzeczy w oddzielnym wsadzie, bez ubrań innych domowników, – wysyp ubrania do pralki bezpośrednio z worka, bez ich dotykania, – ubrania i pościel pierz w temperaturze najwyższej dopuszczalnej dla pranych tkanin, ale nie niższej niż 60 stopni C, z użyciem detergentu, przez co najmniej 40 min. – używaj ubrań, które można prać w temperaturze 60⁰C – po załadunku pralki umyj lub zdezynfekuj ręce.
    NIE wysyłaj rzeczy do pralni.
  • Wyrzucanie śmieci – osoba wyrzucająca śmieci z twojego domu/ mieszkania odbiera worek spod drzwi pokoju w gumowych rękawiczkach, pakuje je w drugi worek, wyrzuca do śmietnika. Po zdjęciu rękawic wyrzuca je, myje lub dezynfekuje ręce.

Izolacja domowa nakłada szczególną odpowiedzialność na poddane jej osoby. Pacjenci z dodatnim wynikiem testu SARS-CoV-2 muszą dokładać wszelkich starań by ograniczać ryzyko zarażenia innych osób w swoim otoczeniu. Ze względu na możliwość narażenia zdrowia i życia innych ludzi, za lekceważenie rygorów sanitarnych grozi odpowiedzialność karna i administracyjna. Zgodnie z artykułem 165 kodeksu karnego za przestępstwo polegające na „sprowadzeniu niebezpieczeństwa dla życia lub zdrowia wielu osób poprzez spowodowanie zagrożenia epidemiologicznego lub szerzenie się choroby zakaźnej” grozi do 8 lat pozbawienia wolności. Osoby, które naruszają przepisy o izolacji domowej lub kwarantannie mogą być także ukarane przez inspektora sanitarnego karą administracyjną w wysokości nawet do 30 tysięcy złotych.

Adresy mobilnych punktów wymazowych we Wrocławiu:

  • Wojewódzki Szpital Specjalistyczny im. J. Gromkowskiego, ul. Koszarowa 5, 51-149 Wrocław
    tel. 71 395 75 09
  • Wojewódzki Szpital Specjalistyczny we Wrocławiu, ul. Henryka Michała Kamieńskiego 73A, 51-124 Wrocław
    tel. 661 924 254
  • Szpital Specjalistyczny im. A Falkiewicza we Wrocławiu, ul. Warszawska 2 (wejście od ulicy Biegłej – BW -1), 52-114 Wrocław
    tel. 667 977 733
  • Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji we Wrocławiu, ul. Ołbińska 32, 50-233 Wrocław
  • Dolnośląski Szpital Specjalistyczny im. T. Marciniaka – Centrum Medycyny Ratunkowej, ul. gen. Augusta Emila Fieldorfa 2, 54-049 Wrocław
    tel. 71 306 41 77
  • Uniwersytecki Szpital Kliniczny im. Jana Mikulicza-Radeckiego, ul. Borowska 213, 50-556 Wrocław (kryty podjazd na SOR)
    tel. 885 852 287
  • Alab Laboratoria (punkt we Wrocławiu ul. Biskupia), ul. Biskupia 8a, 50-148 Wrocław
    tel. 71 307 95 38
  • Alab Laboratoria (punkt we Wrocławiu ul. Nauczycielska), ul. Nauczycielska 2
    50-381 Wrocław
    tel. 71 321 03 72
  • Diagnostyka (punkt we Wrocławiu ul. Ziębicka), ul. Ziębicka 34-38 Wrocław
    (teren pogotowia Wrocław)
    tel. 663 687 659

W przypadku pacjenta, który nie może samodzielnie się przemieszczać lekarz POZ wystawia skierowanie na test molekularny i za pośrednictwem systemu www.gabinet.gov.pl i zleca pobranie materiału przez zespół karetki wymazowej.

O wystawieniu skierowania na test molekularny zawsze zawiadamiany jest Sanepid. Inspektorzy czuwają nad tym, czy pacjent zgłosił się na test, a jeśli wynik jest dodatni rozpoczynają śledztwo epidemiologiczne, by nałożyć kwarantannę na osoby z kontaktu.